U heeft kanker.
Miss Bearing, u heeft een kwaadaardige vorm van eierstokkanker.
Ga door.
- U bent professor, Miss Bearing. - Net zoals u, dr. Kelekian.
Ja, inderdaad.
U heeft een gezwel dat helaas niet is ontdekt tijdens...
stadium I, II en III.
- Het is een sluipend adenocarcinoom. - Sluipend?
Dat betekent dat 't niet in 'n vroeg stadium...
Sluipend betekent verraderlijk.
- Zal ik verder gaan? - Natuurlijk.
Goed.
Bij een invasief epitheel carcinoom...
werkt een behandeling met cytostatica vaak 't best.
We ontwikkelen nu een experimentele mix van medicijnen...
speciaal voor behandeling van primaire eierstokkanker, stadium III...
en onbehandelbaar.
Gaat het te snel voor u?
Nee.
U wordt voor iedere behandeling een tijdje opgenomen.
Na de eerste acht behandelingen, krijgt u een nieuwe serie tests.
Het antineoplastisch middel zal wel wat gezonde cellen aantasten...
ook de aangrenzende cellen van 't maagdarmkanaal...
van de schaamlippen tot de anus en de haarzakjes.
We hopen dat u bent opgewassen...
tegen de meer schadelijke bijwerkingen van de behandeling.
Het spijt me.
- Heeft u tot zover vragen? - Gaat u door, alstublieft.
- Misschien zijn sommige termen nieuw... - Nee, u bent heel duidelijk.
Dat probeer ik. Ik benadruk dit altijd bij mijn studenten.
Dat doe ik ook. Duidelijkheid, ik zeg het mijn studenten altijd...
maar ze hebben van nature een hekel aan nauwgezet werk.
- Uw studenten ook. - Het wordt elk jaar erger.
- De mijne zijn blind. - De mijne zijn doof.
- We kunnen alleen blijven hopen. - Ja, ik denk het wel.
Waar waren we gebleven?
U gaf me een uitgebreide diagnose.
O, ja.
De tumor zaait zich snel uit.
En deze behandeling is erg agressief.
- Begrijpt u me tot zover? - Ja.
- Komend semester kunt u geen les geven. - Dat staat vast.
De eerste week van iedere behandeling wordt u voor chemo opgenomen.
De week daarop zult u zich wat moe voelen.
- De twee weken daarna, gaat het redelijk. - Acht maanden lang.
Deze behandeling is de sterkste die we u kunnen bieden.
Het onderzoek levert een grote bijdrage aan de kennis over het onderwerp.
Kennis. Ja.
Hier is het toestemmingsformulier.
Als u akkoord gaat, tekent u hier onderaan.
Zal ik dit alles ook nog aan een familielid uitleggen?
Dat is niet nodig.
Prima.
Het belangrijkste is dat u de volledige dosis chemotherapie krijgt.
Er zal best een moment komen waarop u minder wilt, door de bijwerkingen.
Maar we moeten voor de volledige dosis gaan.
- Dr. Bearing? - Ja.
U moet erg sterk zijn.
Denkt u dat u erg sterk kunt zijn?
Maakt u zich geen zorgen.
Goed.
Geweldig.
Ik had meer vragen moeten stellen.
Omdat ik wist dat er een onderzoek zou komen.
- Hoi, hoe voel je je vandaag? - Prima.
Geweldig. Dit is geweldig.
Dit is niet mijn normale begroeting, dat verzeker ik u.
Ik ben meestal iets formeler...
wat minder nieuwsgierig.
Een beetje meer: "Hallo."
Maar het is hier de standaardbegroeting, dus ik zeg: "Prima."
Natuurlijk voel ik me niet vaak prima.
Ze vroegen soms "Hoe is het?" Terwijl ik aan het overgeven was.
Ze vroegen het zelfs...
terwijl ik bijkwam van een vier uur durende operatie...
met een slang uit elke lichaamsopening.
"Hoe voelt u zich vandaag?"
Ik wacht tot ze het aan me vragen als ik al dood ben.
Jammer dat ik dat dan zal missen.
Ik heb kanker.
Een sluipende vorm van kanker, met schadelijke bijeffecten.
O, nee. De behandeling heeft schadelijke bijeffecten.
Ik heb stadium IV van metastatische eierstokkanker.
Stadium V bestaat niet.
En ik ben heel sterk geweest.
Het schijnt, zo zegt men...
een zaak van leven of dood te zijn.
Ik weet alles van leven en dood.
Tenslotte ben ik professor in de 17 e eeuwse poëzie...
gespecialiseerd in de Heilige Sonnetten van John Donne...
die sterfelijkheid verder uitdiepen...
dan welk ander werk in de Engelse taal.
En ik weet dat ik sterk ben.
Een veeleisende professor.
Onbuigzaam.
Ik heb nog nooit een college overgeslagen.
Daarom koos ik ervoor John Donne te bestuderen...
terwijl ik studeerde bij de grote E. M. Ashford.
O, ja.
Uw verhandeling over Heilig Sonnet VI...
is melodramatisch met een schools laagje, u onwaardig...
en zeker Donne onwaardig. Opnieuw.
Begin met de tekst, Miss Bearing, niet met een gevoel.
"Dood, wees niet trots
"Want ook al kun jij doorgaan voor machtig en geducht
"Je bent het niet"
Je mist de essentie van het gedicht...
omdat je een editie van de tekst gebruikte...
zonder de juiste interpunctie.
- In de uitgave van Gardner... - Die uitgave was niet...
- Miss Bearing? - Pardon.
U neemt dit niet serieus.
Dit is abstracte poëzie, geen moderne roman.
De normen van wetenschap en kritisch lezen...
die op iedere andere tekst kunnen worden toegepast, voldoen niet.
Ledere poging moet ervoor zorgen dat het resultaat bevredigend is.
Denkt u dat de interpunctie van de laatste zin van het gedicht...
een onbelangrijk detail is?
Het sonnet begint met een heroïsch gevecht met de dood...
die alle kracht van het intellect en drama aanroept...
om de vijand te verslaan.
Maar het gaat om het overwinnen van de onoverkomelijke barrières...
tussen leven, dood en eeuwigheid.
In de uitgave die u uitkoos, wordt de diepzinnige, simpele betekenis...
opgeofferd aan hysterische interpunctie.
"En Dood" hoofdletter D...
"wijkt;" puntkomma.
"Dood," hoofdletter D, komma...
"jij bent de prooi des doods! " uitroepteken.
Als u dit interessant vindt, raad ik u aan Shakespeare te studeren.
Gardners uitgave van Heilige Sonnetten...
gaat terug naar het manuscript van Westmoreland uit 1610.
Ik verzeker u, niet uit sentimentele overwegingen...
maar omdat Helen Gardner een wetenschapper is.
Er staat:
"En dood wijkt," komma...
"Dood, jij bent de prooi des doods."
Niet meer dan een ademtocht, een komma...
onderscheidt leven van eeuwig leven.
Heel eenvoudig, eigenlijk.
Met de originele interpunctie, is de dood niet langer...
iets voor op het toneel, met uitroeptekens.
Het is een komma, een onderbreking.
Op deze, vastberaden wijze...
leert men iets van dit gedicht, vindt u niet?
Leven, dood, de ziel, God...
verleden, heden.
Geen onoverkomelijke barrières.
Geen puntkomma's.
Alleen een komma.
Leven, dood, ik snap het.
Het is een abstracte metafoor, het is vernuft.
- Ik ga terug naar de bibliotheek... - Geen vernuft, Miss Bearing, waarheid.
Het gaat niet om het verslag.
O, nee?
Vivian, je bent een slimme jonge vrouw.
Gebruik je intelligentie.
Ga niet terug naar de bibliotheek, ga naar buiten.
Vermaak je met je vrienden.
Ik ging naar buiten.
Het was een warme dag.
Er waren studenten op het grasveld, ze lachten, praatten over niks.
De eenvoudige waarheid.
Onbuigzame wetenschappelijke normen.
Ze zijn verbonden.
Ik kon niet...
Ik ging terug naar de bibliotheek.
Hoe dan ook...
Goed.
"Belangrijke bijdrage aan de kennis."
"Acht behandelingen met chemotherapie."
Geef me de volledige dosis.
Ledere keer de volledige dosis.
De aandacht was vleiend...
de eerste vijf minuten.
- Naam? - Mijn naam?
Vivian Bearing.
Bearing. B-E-A-R-l-N-G.
Vivian. V-l-V-l-A-N.
- Dokter? - Ja, ik heb een graad.
Wie is uw dokter?
Dr. Harvey Kelekian.
Ik ben doctor in de filosofie.
Adem diep in en vasthouden.
Goed.
Een geleerde in 17 e eeuwse poëzie.
Armen boven uw hoofd, en adem in.
Goed.
Ik heb ongelofelijk bijgedragen tot het vakgebied van Engelse literatuur.
Ik ben, simpel gezegd, van betekenis.
Goed, dat is het.
Naam?
Lucy, gravin van Bedford.
- Dat zie ik niet staan. - Mijn naam is Vivian Bearing.
B-E-A-R-l-N-G. Mijn dokter is dr. Kelekian.
Goed, gaat u liggen.
Na een verbazingwekkende loopbaan als student...
ik studeerde 3 jaar onder professor E.M. Ashford...
waar ik door onderwijs en voorbeeld leerde...
wat het betekent een waardige student te zijn.
Als onderzoeker was mijn belangrijkste taak...
het alfabetiseren van de systeemkaarten van Ashfords monumentale uitgave...
van Donne's Devotions Upon Emergent Occasions.
Ik word bedankt in het voorwoord.
"Miss Vivian Bearing, voor haar bekwame assistentie."
Dank u.
Waar is uw rolstoel?
Ik weet het niet. Ik had het druk.
Hoe wilt u hier weggaan?
- Ik kan lopen. - Dat mag niet.
Ik weet het niet, wilt u dat ik hier blijf?
Ik denk dat ik een rolstoel ga zoeken.
Doet u vooral geen moeite voor mij.
Miss Bearing, dit is Jason Posner.
Hij gaat uw anamnese afnemen en zal u wat vragen stellen.
Hij is in opleiding bij dr. Kelekian.
Ik ben dr. Posner, arts in opleiding bij afdeling medische oncologie...
en ik werk samen met dr. Kelekian.
Gaat u hier zitten.
Professor Bearing, ik was een student op de universiteit.
- Ik volgde uw college 17 e eeuwse poëzie. - Echt waar?
Ja, het was briljant.
Dank u.
- Was Engels uw hoofdvak? - Nee, biochemie.
Je mag alleen medicijnen doen als je veelzijdig bent.
Ik zou voor de drie moeilijkste cursussen een 10 halen.
En hoe liep het af?
- Een succes. - Echt waar?
Een 10 min. Het was een moeilijke cursus.
- Ik zal je zo roepen. - Goed.
Ik rijd dit even hierheen.
Goed, ik neem uw anamnese af...
dat is een medische vragenlijst en daarna doe ik een onderzoek.
Dat heeft dr. Kelekian al gedaan.
Weet ik, maar dr. Kelekian wil dat ik het nog eens doe.
Prima.
Laten we beginnen.
- Hoe voelt u zich vandaag? - Prima, dank u.
- Hoe voelt u zich over het algemeen? - Prima.
Goed.
- We weten dat u wetenschapper bent. - Ja, dat weten we.
- We hoeven niet over uw werk te praten. - Nee.
- Hoe oud bent u? - 48.
- Bent u getrouwd? - Nee.
- Leven uw ouders nog? - Nee.
Wanneer en hoe zijn ze gestorven?
Mijn vader stierf plotseling aan een hartaanval toen ik 21 was.
Mijn moeder stierf langzaam aan borstkanker. Ik was toen 41 of 42.
- Kanker? - Borstkanker.
- Ik begrijp het. Broers of zussen? - Nee.
En nu uw medische geschiedenis.
- Bent u eerder opgenomen? - Mijn amandelen zijn geknipt met 8 jaar.
- Bent u ooit zwanger geweest? - Nee.
- Hartruis? - Nee.
- Hoge bloeddruk? - Nee.
- Hart en vaatziekten, urineweginfecties? - Nee.
- Schildklier, diabetes, kanker... - Nee. Kanker, ja.
- Wanneer? - Nu.
- Afgezien van nu. - In dat geval, nee.
Goed.
Depressies, zenuwinzinkingen, zelfmoordpogingen...
Nee.
- Rookt u? - Nee.
- Ethanol? - Neem me niet kwalijk?
Alcohol.
- Ethanol. Ja, ik drink wijn. - Hoeveel en hoe vaak?
Een glas tijdens het eten, af en toe, soms een glas whisky.
- Gebruikt u andere substanties? - Zoals wat?
Marihuana, cocaïne, crack, PCP, XTC, poppers...
Nee.
- Drinkt u iets dat cafeïne bevat? - Ja.
- Welke drank? - Koffie, een paar kopjes per dag.
- Hoeveel? - Twee tot zes.
Maar dat vind ik niet buitensporig.
Hoe vaak heeft u een medische controle?
Niet zo vaak als dat zou moeten, maar ik voelde me echt heel goed.
- Dus het antwoord is? - Ledere drie tot vijf jaar.
Doet u aan beweging?
IJsberen.
- Heeft u een seksuele relatie? - Op dit moment niet.
- Heeft u nog menstruaties? - Niet meer.
- Wanneer is dit gestopt? - Ongeveer twee jaar geleden.
Goed.
Wanneer vielen deze klachten u voor 't eerst op?
- Nu, deze keer? - Ja.
Ongeveer vier maanden geleden voelde ik pijn in mijn maag, in mijn darmen...
zoals kramp, maar niet hetzelfde.
- Hoe voelde het? - Als kramp.
- Maar niet hetzelfde? - Lets matter en sterker, ik weet het niet.
- Wat gebeurde er toen? - Ik weet het niet...
Er begonnen me kleine dingen op te vallen. Ik had scherpe pijn tijdens het lesgeven.
Wat voor pijn?
Scherp...
en plotseling.
Dan ging het weer weg, of ik was heel moe...
Uitgeput. Ik werkte aan een belangrijk project...
een artikel over John Donne...
voor de Oxford Encyclopaedia of English Literature.
Dat was een grote eer, maar ik had een strakke deadline.
- U had veel stress? - Niet meer stress dan normaal...
maar ik was er dit keer niet tegen opgewassen.
Dus...
Ik ging naar dr. Chin, mijn gynaecoloog, nadat ik het artikel had ingeleverd.
Ze onderzocht me, stuurde me naar Jefferson, internist...
die me naar Kelekian stuurde omdat hij dacht dat ik een tumor had.
- En dat is het. - Tot nu toe.
Dat is heel interessant.
Ik denk dat we aan het onderzoek beginnen.
Gaat u rustig liggen en ontspan u.
Het duurt maar even.
Ik pak even dit laken.
Alstublieft.
Goed.
Ja, even...
Voeten in de beugels, graag.
Goed.
Kunt u even... Ja.
Dat is het. Prima.
Goed, oké.
Oké.
Ik moet even Susie halen.
Er moet een vrouw bij zijn, stomme regel van het ziekenhuis.
Niet bewegen, ik ben zo terug.
Ik wilde dat ik hem een 10 had gegeven.
Twee keer één is twee. Twee keer twee is vier.
Twee keer drie is zes.
"Dood, wees niet trots
"Want ook al kun jij doorgaan voor machtig en geducht
"Je bent het niet
"Zij die, naar jij denkt, door jouw werk teloorgaan
"Sterven niet, arme dood
"Ook mij dood je niet"
Heeft iemand Susie gezien?
"Een korte slaap
"Ons wacht eeuwig waken
"En dood wijkt,"
Komma.
"Dood, jij bent de prooi des doods"
Goed, alles is hier.
- Waarom heb je haar zo laten liggen? - Ik moest jou zoeken, kom op.
We zijn klaar, professor Bearing.
Even dit erop.
Goed.
Even dit omhoog.
Ontspan u.
Goed.
Is het niet leuk, Susie, dat professor Bearing me les gaf?
Ja. Ik wilde dat ik literatuur had genomen.
Ik weet niets van poëzie.
Professor Bearing stond hoog aangeschreven.
Haar college stond goed op mijn cv.
Ze vroegen er zelfs naar bij de toelating voor medicijnen.
- Jezus. - Wat?
Wat?
Ja, ik heb Bearings college overleefd. Jawel, geen probleem.
Ja, John Donne, de metafysische dichter?
Metafysisch vernuft. De moeilijkste poëzie van de sectie Engels.
Laat ze biochemie maar eens proberen.
Goed.
We zijn bijna klaar. Ja, prima.
Dat is het, we zijn klaar.
Ik moet weg.
Maak haar voeten los. Ja.
Dank u.
Ik moet even...
Dat was...
moeilijk.
Dat was...
Het voordeel van een...
een 8 maanden durende behandeling tegen kanker:
Het is zo leerzaam.
Ik leer lijden.
Ja, een elektrocardiogram was ongemakkelijk, maar...
de marteling van een colonoscopie is onvergetelijk.
Ja, het was vreselijk om de hele dag een nachtjapon te dragen.
Twee nachtjaponnen.
Maar dat was nog positief in vergelijking met kaal worden.
Ja, een bekkenonderzoek door een voormalig student van me...
was echt...
vernederend.
En ik gebruik die term met opzet.
Maar...
er zouden nog diepere vernederingen volgen...
O, God.
Alstublieft...
Kalm.
O, God.
Wat is het volgende?
Ik heb al twee dagen niet gegeten.
Er is niets meer om over te geven.
Het is misschien opgevallen dat mijn taalgebruik achteruitgaat.
God, ik kots mijn hersens eruit.
Als ik echt mijn hersens eruit zou kotsen...
zou dat een groot verlies voor mijn vakgebied zijn.
Natuurlijk zouden veel collega's opgelucht zijn...
en zeker mijn studenten.
Ik ben niet omstreden.
Alleen wat onbuigzaam.
Vals alarm.
Als 't gerucht zou gaan dat Vivian Bearing haar hersens eruit kotste...
zouden mijn collega's, meestal voormalige studenten van me...
om mijn baan vechten.
Dan zou hun geweten op gaan spelen.
Voor mijn nagedachtenis zouden ze een collectie samenstellen...
van hun essays over John Donne.
In het werk zou een warm voorwoord staan...
waarin mijn geweldige kwaliteiten werden geprezen.
Het zou kort, maar lief zijn.
Gepubliceerd en vergaan.
Nu, let op.
Ik moet op de bel drukken.
Hoe gaat het, Miss Bearing? Bent u een beetje misselijk?
- Ja. - Ik ben zo bij u.
Lemand moet komen en de hoeveelheid braaksel opmeten...
en bijhouden wat erin gaat en wat eruit komt.
Dit is eruit gekomen.
Het is ongeveer 300 cc.
Is dat alles?
Het was hard werken.
Ja, het is 300 cc.
Goed gegokt.
Goed.
Kan ik iets anders halen? Wil je wat Jello, of iets anders?
Nee, dank je.
- Red je het alleen? - Ja.
Je hebt niet veel bezoek, is het wel?
Niemand...
om exact te zijn.
Ik dacht het al.
Moet ik iemand bellen voor je?
Dat is niet nodig, ik wil geen bezoek.
Oké.
Weet je wat?
Ik kom steeds even kijken hoe het met je gaat.
Ervoor zorgen dat het goed gaat. Als je iets nodig hebt, bel je maar.
Dank je.
Oké.
Roep maar.
Vergeet niet...
dat je de meest interessante aspecten ziet...
van mijn bestaan als patiënt die experimentele chemo krijgt...
voor kwaadaardige eierstokkanker in een vergevorderd stadium.
Maar als wetenschapper voel ik me verplicht...
vast te leggen hoe het er meestal aan toegaat...
tussen de dramatische climaxen.
Om eerlijk te zijn.
Je kunt je niet voorstellen...
hoe de tijd zo rustig kan zijn.
Tijd blijft hangen.
Tijd weegt zwaar.
En er is maar zo weinig van.
Het gaat zo langzaam.
En is toch zo schaars.
Als ik deze scène zou schrijven, zou het zeker 15 minuten duren.
Ik zou hier liggen en jullie zouden daar zitten.
Maak je geen zorgen:
"Beknoptheid is de essentie van vernuft."
Maar...
als je denkt dat een behandeling van 8 maanden tegen kanker eentonig is...
bedenk dan eens hoe het voor mij is.
Goed.
Laten we zeggen dat het vrijdagochtend is.
Ze noemen het "de Grote Ronde".
Actie.
- Dr. Bearing. - Dr. Kelekian.
Hoe voelt u zich vandaag?
- Prima. - Goed, heel erg goed.
Erg laat ontdekt, we zijn al in stadium IV beland.
Hexamethophosphacil samen met Vinplatin, ter versterking.
Hex 300 milligram, Vin 100 milligram.
Dit is de vierde cyclus, dag drie.
Alle behandelingen hebben een volledige dosis.
Het belangrijkste gebied is achter de linker eierstok.
We verwachten metastasen achter het buikvlies...
voornamelijk in dit gebied.
De lymfeklieren zijn aangetast. Bij een kijkoperatie...
is flink wat van de tumor verwijderd...
in dit gebied. Linker en rechter eierstok...
eileiders, baarmoeder, allemaal verwijderd.
Het aangetaste gebied is verkleind.
Geen documentatie over vermindering van metastasen.
Tumor goed te voelen tijdens onderzoek van het bekken...
tot hier.
Veel details weergegeven. Goed.
Wat zijn de problemen met Hex en Vin?
- Beenmergaplasie... - Beenmergaplasie...
vermindering van bloedcellen.
Een combinatie van deze stoffen veroorzaakt niervergiftiging.
Nog iemand?
Bijwerkingen?
Misselijkheid, overgeven.
- Jason? - Standaard.
- Pijn bij het plassen. - Standaard.
- Psychische depressie? - Echt niet.
Nog iets?
Andere klachten bij gebruik van Hex en Vin?
Kom op.
- Zweren in de mond? - Nog niet.
- Huiduitslag? - Nee.
Waarom verspillen we onze tijd, dr. Bearing?
Ik weet het niet, dr. Kelekian.
Gebruik uw ogen.
Grote genade.
Haarverlies.
Kom op. Dat kun je zien.
Jason?
Haarverlies na de eerste serie behandelingen.
Dat is beter. Dr. Bearing.
Volledige dosis?
Goed, prima. Laat de vloeistof stromen.
- Jason, denk aan de patiënt. - O, ja.
Dank u, professor Bearing. U was heel behulpzaam.
Was dat niet geweldig?
Vol onderdanigheid en hiërarchie.
Onnodig vertoon, veredelde rivaliteit.
Ik voel me helemaal thuis, het is net een postdoctoraal college.
Met een belangrijk verschil:
Tijdens de grote ronde kijken ze dwars door me heen.
Ooit was ik de docent...
nu bestudeert men mij.
Dit is veel makkelijker, ik lig stil en zie eruit of ik kanker heb.
Jason was goed, vind je niet?
Ik heb hem onderwezen, weet je.
Nefrotoxiciteit, niervergiftiging, myelosuppressie.
Dat zijn medische termen.
Ik heb het opgezocht. Ik heb altijd respect gehad voor woorden.
Ik kan me nog precies herinneren...
het uur...
van de dag...
waarop ik besefte dat woorden mijn levenswerk zouden worden.
Dat is de beste.
Lees er nog een.
Ik denk dat ik ga lezen...
Het verhaal van de pluizige konijntjes.
Er staan konijntjes op de kaft.
"Het verhaal van de pluizige konijntjes...
"geschreven door Beatix Potter."
"Men zegt:
"Te veel sla eten...
"is..."
Wat staat hier?
Spel het voor me.
"Slaap-ver-wek-kend."
Wat bedoelen ze daarmee?
Slaapverwekkend? Je krijgt er slaap van.
- Krijgt er slaap van. - Je wordt slaperig.
- "Slaap-ver-wek-kend", je krijgt slaap. - Inderdaad.
Gebruik het nu in een zin.
Wat is voor jou slaapverwekkend?
Wat is voor mij slaapverwekkend?
Waar krijg je slaap van?
Nergens van.
Dat klopt.
En jij?
Wat is slaapverwekkend voor mij?
Even denken.
Saaie gesprekken, denk ik, na het eten.
Voor mij ook. Saaie gesprekken.
Goed zo. Ga door.
"Men zegt dat te veel sla eten...
"slaapverwekkend is."
De konijntjes op het plaatje slapen.
Ze slapen, zoals je zei, omdat het slaap-ver-wek-end was.
Dat blijkt uit het plaatje...
zoals hij het heeft uitgelegd.
Het leek wel magie.
Dus...
denk eens aan het effect dat de woorden van John Donne op me hadden.
Redenatie, aaneenschakeling.
Sprankeling. Dubbelzinnigheid.
Medische termen zijn minder indringend.
Maar toch...
wil ik weten wat de artsen zeggen als ze me ontleden.
Mijn enige verdediging is het verwerven van een woordenschat.
- Koorts, tekort aan neutrofiele leukocyten. - Wanneer is dit begonnen?
Ik was thuis aan het lezen, ik voelde me slecht, kreeg het koud.
Koorts en neutropenie. Ik moest komen.
Dat is goed. Heeft iemand je gebracht?
Ik nam een taxi.
Kun je lopen?
Goed, ga hier even zitten.
Ik haal Jason, die heeft vanavond dienst en hij kan je medicijnen geven.
Goed dat ik hier vanavond was.
Ik breng je zo naar bed, goed?
Je krijgt vruchtensap met veel ijs, oké?
Lichten. Ik heb de lichten thuis aangelaten.
Geeft niets. Het komt goed.
Professor Bearing, hoe voelt u zich?
Mijn tanden klapperen.
- Functies? - Temp 38°C, pols 120, ademhaling 36.
Koorts en neutropenie, warm en rillen.
Bloedkweek en urinetest, nu. Neem haar op. Volledige isolatie.
Begin met acetaminophen. Controleer de functies iedere 4 uur.
Praat met Kelekian, de dosis moet de volgende cyclus omlaag.
Het is te veel voor haar.
Nee, ze is sterk. Ze kan het aan.
Volledige dosis. Maak me wakker als de gegevens van het lab er zijn.
Goedemorgen, dr. Bearing.
Volledige dosis?
U gaat vooruit, alles in orde?
Ja.
U doet het geweldig.
Een paar dagen isolatie is geen probleem. Zie het maar als een vakantie.
- Jason. - Wat is er?
Isolatie...
Ik ben geïsoleerd.
In dit geval kan ik deze term letterlijk gebruiken.
De chemische stoffen die mijn kanker uitroeien...
hebben ook mijn immuunsysteem uitgeroeid.
In mijn huidige toestand...
is ieder levend wezen een gevaar voor mijn gezondheid.
Ik heb hier geen tijd voor.
Zeker mensen in de gezondheidszorg.
Alleen kijken naar inname en uitscheiding kost een half uur tot een uur.
5, 7, 11, 250 twee keer. Goed.
Professor Bearing, hoe voelt u zich vandaag?
Goed, af en toe wat bibberig van de kou.
Medicatie IV begint zo, geen probleem.
Luister, ik moet gaan. Laat de vloeistof stromen, oké?
Ik ben niet geïsoleerd omdat ik kanker heb.
Omdat...
ik een tumor heb zo groot als een grapefruit.
Nee...
ik ben geïsoleerd...
omdat ik behandeld word tegen kanker.
Mijn behandeling is een gevaar voor mijn gezondheid.
Dat is de paradox.
John Donne zou genieten.
Ik zou genieten, als hij er een gedicht over zou schrijven.
Mijn studenten zouden verward zijn...
omdat een paradox zo moeilijk te begrijpen is.
"Zie het als een raadsel..."
Dat zou ik zeggen: "een intellectueel spel".
Of ik zou dat hebben gezegd...
als het een spel zou zijn.
Maar dat is het niet.
"...dood overvalt ons onsterfelijken
"Als ontuchtige geiten, als jaloerse serpenten
"Niet kunnen worden veroordeeld
"Waarom zou ik dat dan wel?
"Waarom zal intentie of reden, in mij besloten
"Zonde, elders gelijk, in mij gruwelijker zijn?
"Genade, eenvoudig gegeven, glorieus door God
"in zijn onbuigzame toorn, waarom dreigt gij?
"Maar wie ben ik, om met u te redeneren?
"O, God. Alleen uw waardige bloed en mijn tranendal
"kan de rivier der Vergetelheid doen stromen
"En daarin de zwarte herinnering van mijn zonde verdrinken
"Gedenk hen in schuld en boete
"In mijn ogen genade, als gij wilt vergeten"
Een normaal gebed gaat van "Denk aan mij, Heer."
Ware gelovigen vragen dat aan God.
De voordrager van dit gedicht vraagt of God wil vergeten.
We willen hem corrigeren.
Hem herinneren aan geruststelling van verlossing.
Te laat, de poëtische ontmoeting is voorbij.
Rest alleen nog ons eigen geweten.
- Zijn we slimmer dan Donne? - Miss Bearing.
Of is hij ons te slim af?
Wat is er?
U moet naar beneden voor een onderzoek. Jason heeft gebeld.
Een nieuwe echo.
Ze zijn bang voor een darmobstructie.
- Nee, niet nu. - Het spijt me, het moet nu.
Niet nu, het moet niet nu.
Het moet nu, ik heb de rolstoel.
Het moet niet nu, ik...
Ik moet dit nu doen, geen echo.
- Geen nieuwe onderzoeken. - Ik weet het.
Maar het moet echt nu.
Het is niet erg en het duurt niet lang, waarom kan het niet nu?
Ik wil nu niet gaan.
Uw naam?
B-E-A-R-l-N-G.
Kelekian.
Even wachten.
- Tijd voor uw pauze? - Ja.
Neem maar even pauze.
"Dit is de laatste scène in mijn spel
"Hier
"De hemelen bepalen het laatste deel van mijn bedevaart
"En mijn strijd
"Vergeefs, toch snel gegaan
"Laat deze laatste stap
"De laatste maat van mijn tijdsbereik
"De laatste tik van de laatste minuut
"En de vraatzuchtige dood
"Verbreekt de schakels tussen lichaam en ziel"
John Donne...
1609.
Ik ben altijd gek geweest op dat gedicht.
Het abstracte ervan.
Nu vind ik dat beeld...
van de laatste tik van de minuut...
een beetje, hoe zeg ik dit...
venijnig.
Ik wil niet klagen, maar ik word erg ziek.
Heel erg ziek. Afschuwelijk ziek, zeg maar.
Bij alles wat ik deed, was ik...
vastberaden.
Resoluut.
Sommigen zeggen dat ik overdrijf.
Maar, zoals je kunt zien...
ben ik uitzonderlijk mezelf tijdens deze ziekte.
Ik heb acht behandelingen overleefd...
met Hexamethophosphacil en Vinplatin...
de volle dosis, dames en heren.
Ik heb het record gebroken.
Ik ben een soort beroemdheid geworden.
Kelekian en Jason zijn dolgelukkig.
Ik denk...
dat ze zelf beroemd willen worden...
door vermelding in medische artikelen...
die ze zeker over me zullen schrijven.
Maar, ik vlei mezelf.
Dat artikel gaat niet over mij...
maar over mijn eierstokken. Het zal...
over mijn buikholte gaan.
Die, ondanks hun pogingen, nu vol zit met kanker.
Wat we zien als we naar mij kijken...
is een reageerbuis.
De omslag van het boek.
Alleen het witte papier...
dat de zwarte tekens draagt.
Mijn volgende zin moet ongeveer zo gaan:
"Het is zo'n opluchting...
"om na deze vreselijke onderzoeken naar mijn kamer te mogen."
Dit is niet waar.
Het zou een opluchting zijn als ik een cheerleader was...
op weg naar Daytona Beach voor de voorjaarsvakantie.
Naar mijn kamer gaan, na die afschuwelijke onderzoeken...
is gewoon het volgende wat gebeurt.
O, God.
Het is zo'n opluchting naar die verdomde kamer te gaan...
na die verdomde onderzoeken.
Professor Bearing? Ik wil inname en uitscheiding bekijken.
450.
6-5.
Goed. Hoe voelt u zich vandaag?
- Prima. - Goed zo, dat is geweldig.
Hoe staat het met de urine?
Best goed. Geen nierproblemen. Dat is verbazingwekkend met Hex en Vin.
Hoe weet u het als ik nierproblemen heb?
- Dan gaat er veel in, weinig uit. - Zo eenvoudig?
Nee, hoor.
De werking van de nieren is een heel complex systeem.
- Ik vat het even samen voor u. - Dank u.
- Dat hoort zo. - Bedmanieren.
Het is een vak als je medicijnen studeert. Een verplicht vak.
- Zonde van de tijd voor onderzoekers. - Dat kan ik me indenken.
Jason?
- Wat zei je zojuist? - Wanneer?
Laat maar.
Professor Bearing, bent u verward?
- Verlies van korte termijngeheugen? - Nee.
- Weet u het zeker? - Ja.
Goed.
Nee, ik vroeg me alleen af...
waarom kanker?
Waarom kanker?
Waarom geen openhartchirurgie?
Ja.
Waarom geen loodgieter?
Waarom niet wat vreemds voor 'n chirurg, olie verversen?
Homo sapiens sapiens?
O, nee. Het enige dat ik wilde was kanker.
Nee, echt waar, kanker is...
Geweldig?
Ja.
Het is geweldig. Hoe doet het dat?
Het intercellulaire regelmechanisme...
speciaal voor proliferatie en differentiatie.
- Kwaadaardige neoplasie snapt het niet. - Neoplasie, kankercellen.
Ja, inderdaad.
Je zet normale cellen op kweek in een lab...
en ze delen zich tot confluente één-laag-cellenkweek...
waarna ze zich delen, 20 tot 50 keer, maar dan afsterven.
Als je kankercellen kweekt, stoppen ze nooit.
Geen remming bij contact, ze stapelen zich gewoon op.
Ze vermenigvuldigen eindeloos.
Het heeft een geweldige naam. Weet u welke?
- Nee, welke? - Oneindige celcultuur.
Dat klinkt als een symposium.
Het is een beoordelingsfout op moleculair gebied.
Maar waarom?
Zelfs bij eencelligen is het normale celcontact...
zo subtiel, gewoon adembenemend.
Het is ongelofelijk, het is perfect.
Maar kankercellen? De slimste mensen ter wereld...
de beste labs, geld...
Niemand kan er iets van maken.
- En jij? - Ik?
Ik heb wat ideetjes.
Wacht maar tot ik een eigen lab heb, als ik deze stage overleef.
Het onderdeel met patiënten.
Iedereen moet het doen, de beste wetenschappers.
We moeten op 'n slimme manier met clinici praten...
alsof wetenschappers contactgestoord zijn.
Clinici zijn zo ouderwets. Gewoon recht voor z'n raap, zeg ik.
Krijg je spijt als...
Mis je ooit contact met mensen?
Iedereen vraagt dat, zeker meisjes.
Wat zeg je dan?
- Ik zeg: "Ja." - Geloven ze dat dan?
- Sommigen. - Sommigen, oké.
En wat zeg je als een patiënt...
ongerust is, bang?
Van wie?
Ik wil alleen...
Laat maar.
Wie is de president van de Verenigde Staten?
Het gaat prima. Het is goed, echt waar.
- Weet u het zeker? Ik kan een test... - Nee.
Het gaat prima. Ik ben alleen moe.
Oké.
Ik moet verder.
Veel blijven drinken, probeer 2000 per dag, oké?
Oké.
Zoals jij zegt:
"Oké."
Dus...
de jonge arts, net als de docent...
verkiest onderzoek boven menselijkheid.
Maar tegelijkertijd...
heeft de docent, in haar zielige rol als onnozel slachtoffer...
behoefte aan wat persoonlijk contact met de jonge arts.
Nu zullen we de docent zien...
die meedogenloos haar zelfvoldane studenten...
de menselijkheid onthield die ze nu zo zoekt.
Hoe zou je...
dat precies omschrijven... Jij.
Hoe zou je de geanimeerde kracht van dit sonnet omschrijven?
In dit sonnet, wat is de...
Wat is het basisthema in dit gedicht? Ik geef je een hint:
Het heeft niets met rugby te maken.
Wat drijft dit sonnet?
Je kunt voorbereid naar dit college komen, of je kunt vertrekken...
van deze sectie, en deze universiteit.
Denk maar niet dat ik iets er tussen tolereer.
Zei ik:
"Je bent 19 jaar. Je bent zo jong.
"Zie je het verschil niet tussen een sonnet en 'n broodje?"
Zeker niet.
Om deze zin goed te ontleden...
moet je gebruik maken van de hedendaagse flexibiliteit...
in "i-n-g" uitgangen, zoals "uitbreiding".
In het kwatrijn staat:
"Onze beide zielen echter, die één zijn
"Hoewel ik gaan moet, onderga ik niet de scheiding
"Maar de uitbreiding
"Zoals het goud ongrijpbaar dun geslagen"
Denk hieraan als je leest.
Dat is het voor vandaag.
Professor Bearing? Kan ik u even spreken?
Dat kan.
Ik wil mijn werkstuk graag later inleveren.
- Het spijt me, ik ken uw beleid, maar... - Je grootmoeder is gestorven.
- Dat wist u? - Het was een gok.
Ik moet naar huis.
Doe wat u wilt, maar lever uw werkstuk op tijd in.
Ik weet niet...
Ik voel me zo...
Wat voor woord zoek ik?
Ik kijk terug en ik zie deze gebeurtenissen...
Miss Bearing, piept het hier om 4 uur 's morgens?
Maakte dat u wakker?
Sorry, het raakt soms verstopt.
- Ik was wakker. - O, ja?
Wat is er aan de hand, liefje?
Ik weet het niet.
Kun je niet slapen?
Nee...
ik blijf denken.
Als je dat te veel doet, raak je in de war.
Dat weet ik.
Ik kom er niet uit.
Ik zit in een dilemma. Ik heb...
zulke twijfels.
Wat je doet is erg moeilijk.
- Moeilijke dingen, daar hou ik van. - Maar dit is niet hetzelfde.
- Je hebt geen controle meer, is het niet? - Ja.
Ik ben bang.
Lieverd, natuurlijk ben je dat.
Ik ben zo opgefokt...
Ik heb geen vertrouwen meer in mezelf.
En je had altijd zelfvertrouwen, nietwaar?
Ja, ik voelde me zo zeker.
Het is oké. Het is al goed.
En het doet pijn, ik weet het.
Het is al goed.
Hier.
Het is al goed.
Het is goed, het is al goed.
Vivian, wil je een ijsje?
- Ja, graag. - Goed.
Ik haal er eentje. Ik ben zo terug, goed?
De epitheelcellen...
in mijn darmkanaal...
zijn door de chemo verwoest.
Een koud ijsje voelt zo lekker.
Ik kan het verteren en ik krijg vocht binnen.
Even tussendoor.
Alsjeblieft.
- Hier. - Weet je het zeker?
- Dank je. - Nee, jij bedankt.
Als kind kreeg ik deze van de ijscoman.
Een man kwam langs en luidde een bel...
en we kwamen allemaal aanrennen.
Dan zaten we op de stoep onze ijsjes te eten.
Dat is best diepzinnig, hè?
Klinkt leuk.
We moeten ergens over praten.
Waar je over na moet denken.
Mijn kanker gaat niet over?
Nee.
Ze denken dat ik nooit beter word?
Ze dachten dat de tumor kleiner werd door de medicijnen.
En dat is zo, hij is veel kleiner.
Maar het zaait zich uit.
Ze hebben veel onderzoek kunnen doen en dit was het beste...
het sterkste dat ze hadden. Het is alleen...
Er is nog geen medicijn voor wat je hebt.
Voor vergevorderde eierstokkanker.
Het spijt me, zij hadden het je moeten vertellen.
Ik wist het.
Je wist het?
Ik kan tussen de regels lezen.
Je moet nadenken of je gereanimeerd wilt worden.
Wat jij wilt dat ze doen...
als je hart stopt.
En?
Als je code blauw wilt als je hart stopt...
dan komt er een team om je te reanimeren...
en je naar de intensive care te brengen om je te stabiliseren.
Of, als je wilt:
"Niet reanimeren."
Dat betekent dat als je hart stopt...
we niets zullen doen.
Dan ben je NR.
Denk erover na. Maar ik...
Ik wil je de keuze laten...
voor Kelekian en Jason met je komen praten.
- Zijn ze het hier niet mee eens? - Ze redden graag levens.
Alles is goed, zolang het leven doorgaat.
Het maakt niet uit hoeveel machines er nodig zijn.
Kelekian is 'n briljant onderzoeker, hij is...
en de arts-assistenten zoals Jason, ze zijn zo slim.
Het is een eer voor hen om met hem te kunnen werken.
Maar ze willen steeds meer weten.
Ik wil steeds meer weten.
Ik ben een wetenschapper.
Of dat was ik...
toen ik nog schoenen droeg.
Toen ik nog wenkbrauwen had.
Goed, zoals je wilt. Je krijgt code blauw.
Nee.
Maak het niet ingewikkeld.
Nee, het is goed. Jij mag het zeggen.
Laat het gewoon stoppen.
Echt waar?
Ja.
Dus, als je hart ermee stopt...
Gewoon laten stoppen.
Weet je het zeker?
Ja.
Oké.
Goed, ik geef het door aan Kelekian en dan...
Susie?
Je zorgt toch nog voor me?
Natuurlijk doe ik dat.
Maak je geen zorgen, lieverd.
Goed.
Dank je.
Dat was lekker dramatisch.
IJsjes, "liefje".
Niet te geloven, mijn leven is zo sentimenteel geworden.
Maar niets aan te doen, het kan niet anders.
We praten over leven en dood, en...
niet in de abstracte zin of zo. We praten over mijn leven en dood.
En ik kan dat niet op een andere manier.
Dit is geen tijd voor briljante woordspelingen.
Er is niets ergers dan een gedetailleerde analyse en...
kennis, interpretatie en complicatie.
Nee.
Dit is de tijd voor eenvoud.
Dit is de tijd voor...
durf ik het te zeggen...
vriendelijkheid.
En ik dacht door slim te zijn...
daarvoor te zorgen.
Maar ik ben doorzien.
Ik ben bang.
O, God.
Ik wil...
Ik wil echt...
Nee.
Ik wil me verstoppen. Ik wil me oprollen tot een bal.
Ik wil je vertellen...
hoe dat voelt.
Ik wil het uitleggen.
Mijn eigen woorden gebruiken.
Maar het is net of dat niet kan.
Er zijn geen...
Ik heb zoveel pijn.
Susie zegt...
dat ik echt iets moet hebben om de pijn te verlichten...
als ik het aankan.
"Het."
Zo'n klein woordje.
Ik denk in dit geval...
"het"...
betekent dat ik nog leef.
Goed.
We hebben dr. Kelekian gevonden en hij komt hierheen...
en je krijgt iets.
God, het doet zo'n pijn.
Zoveel pijn.
Ik weet het. Probeer te ontspannen en je hoofd leeg te maken.
Je krijgt 'n PCA-pomp.
Een kleine pomp met een knop waar je op kunt drukken...
en je kunt zelf bepalen hoeveel medicijn je krijgt.
Het is eenvoudig en jij bepaalt het zelf.
Goed.
Dr. Bearing. Susie.
Ze heeft veel pijn, tijd voor de PCA-pomp.
Dr. Bearing, heeft u pijn?
Dit is niet te geloven.
Ga morfine halen.
En de PCA-pomp? Ze zou dan alerter zijn.
Normaal wel. In haar geval niet.
- Ik denk echt dat ze liever... - Ze heeft rust verdiend.
Morfine, 10 eenheden nu en dan 10 per uur.
Dr. Bearing, probeer te ontspannen we krijgen u hier doorheen.
Geen zorgen.
Geweldig.
Hoi.
Hoe voel je je vandaag?
Dit zijn mijn laatste samenhangende zinnen.
Ik moet...
de actie aan de professionals overlaten.
Het gebeurde zo snel, terwijl het zo lang heeft geduurd.
Er is zelfs geen tijd voor een conclusie.
Dit heeft toch wel een slaapverwekkend effect?
Ik weet het niet zeker, maar je krijgt er slaap van.
Wat is zo grappig?
Wat?
Het is alleen...
"Slaapverwekkend" betekent...
"je krijgt slaap".
Echt waar?
Dat was dom, zeg.
Nee, het was grappig.
O, ja? Op een domme manier.
Fijn dat je het uitlegt.
Ik had daar nooit aan gedacht.
Ik ben docent.
Ja, ze was een groot wetenschapper. Schreef zoveel boeken, artikelen.
Ze was het hoofd van alles.
Mensen drukten zich tegen de muur als ze langs liep.
275, 520. Hydratatie omhoog.
Ze drinkt niet meer, we proberen haar nieren te laten werken.
Ik had veel respect voor haar.
Meer dan voor de hele biochemie-afdeling.
- Wil je dextrose geven? - Geef haar een zoutoplossing.
Ze gaf fantastisch college. Geen aantekeningen of verkeerd woord.
Indrukwekkend. Veel studenten haatten haar.
- Waarom? - Ze was geen schatje.
Ze was hier ook geen schatje.
Miss Bearing, Jason en ik brengen een katheter in voor de urine.
- Het doet geen pijn, wees gerust. - Alsof ze het kan horen.
- Het is gewoon aardig. - Acht volle behandelingen Hex en Vin.
Kelekian dacht niet dat het kon.
Als ze allemaal vol gas gaven, hadden we meer gegevens.
Ze is niet wat ik dacht.
Ik dacht je 'n dromer was als je poëzie studeerde.
Niet zoals zij het deed.
Haar college was meer een strafkamp.
John Donne was zo intens.
Je hele brein lag in de knoop voor je het begreep.
- Deed hij dat met opzet? - Nee, het was het onderwerp.
De Heilige Sonnetten gingen over verlossing van de angst.
Die term heb ik verzonnen in mijn werkstuk...
maar het is wel van toepassing.
Hij was briljant, echt briljant.
Door hem leek Shakespeare op een wenskaarttekst.
En je weet dat je een zondaar bent.
De belofte van verlossing, dat religieuze gedoe.
Maar je kan er niets mee.
- Hoezo? - Het gaat niet samen met onderzoek.
Maar zonder kun je het leven niet aan, dus schrijf je dit soort gedichten.
Een spel om het raadsel ingewikkeld te maken.
Wat gebeurt er op het eind?
- Welk einde? - Dat van John Donne. Krijgt hij het ooit?
- Krijgt hij wat? - Verlossing van de angst?
- Begrijpt hij het? - Nee, helemaal niet.
Het raadsel neemt het over. Je probeert het niet meer op te lossen.
Fascinerend, eigenlijk. Goede training voor onderzoek.
Complexe materie bestuderen.
- Tot wat? - Wat bedoel je?
Los je ooit het raadsel op?
Nee. Met onderzoek kun je alleen proberen een overzicht...
te krijgen van de complexiteit.
- Je helpt mensen, je redt levens. - Ja, ik red iemand...
en de stakker gaat naar buiten en een bus overrijdt hem.
Ja, dat is zo. Ik dacht daar niet aan.
Je kunt wel raden dat ik nooit aan poëzie heb gedaan.
Als er iets is wat we met 17 e eeuwse poëzie hebben geleerd...
is dat je sentiment kunt vergeten.
Enzym-bewegingsleer was poëtischer dan les van Bearing.
Bovendien, je kunt niet de hele tijd...
blijven nadenken over de zin van het leven. Je wordt gek.
- Geloof je erin? - Waarin?
Je weet wel, de zin van het leven.
Wat leerden ze je op de verpleegopleiding?
Ze is bewusteloos. Het duurt niet lang meer.
- Ben je klaar? - Ja, ik ruim op.
- Tot ziens. - Dag.
Vivian, ik ben het, Evelyn.
O, God.
Professor Ashford?
O, God.
Ik bezoek mijn achterkleinzoon...
die zijn vijfde verjaardag viert.
Ik ging naar je kantoor...
en ze stuurden me hierheen.
Ik ben de hele stad doorgelopen.
Ik was vergeten hoe koud het hier kan zijn.
Ik voel me zo slecht.
Ja, dat weet ik.
Ik kan het zien.
O, hemel.
Het is goed.
Het is al goed.
Kom maar, Vivian.
Het waait vandaag.
Maak je geen zorgen, liefje.
Eens kijken.
Zal ik iets voordragen? Wil je dat?
Ik zal iets van Donne voordragen.
Nee.
Goed, dan.
Eens kijken...
"Het weggelopen konijntje, van Margaret Wise Brown.
"Lllustraties van Clement Hurd.
"Copyright, 1942.
"Eerste uitgave van Harper Trophy, 1972.
"Er was eens een klein konijntje dat weg wilde lopen...
"dus hij zei tegen zijn moeder: 'Ik loop vandaag weg'.
"'Als je wegloopt,' zei zijn moeder...
"'kom ik achter je aan.
"'Want jij bent mijn kleine konijntje.'
"'Als je achter me aanloopt,' zei het kleine konijntje...
"'dan word ik een vis in de stroom...
"'en ik zwem van je weg.'
"'Als je een vis wordt in de stroom,' zo zei zijn moeder...
"'dan word ik visser en vang ik je."'
Kijk eens.
Een klein beeld van de ziel.
Waar het zich ook verstopt, God zal het vinden.
Kun je het zien, Vivian?
"'Als je visser wordt,' zei het kleine konijntje...
"'dan word ik een vogel en vlieg van je weg.'
"'Als je een vogel wordt en wegvliegt,' zei zijn moeder...
"'dan word ik een boom waar je in kan wonen."'
Wat slim.
"'Verdorie,' zei het kleine konijntje.
"'Dan kan ik net zo goed thuisblijven...
"'en jouw klein konijntje zijn.'
"En dat deed het.
"'Neem maar een wortel,' zei moeder konijn."
Geweldig.
Tijd om te gaan.
"En engelen dragen u naar uw rustplaats."
Professor Bearing, hoe voelt u zich vandaag?
15.00 uur, totaal van hydratatie IV:
2000 in, 30 uit. Dat is...
de nieren geven het op.
"Geen respons."
Wacht even.
Vier-vijf-zeven-vijf.
Code blauw, kamer 707.
Dr. Posner, P-O-S-N-E-R. Schiet op.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen...
tien, elf, twaalf, dertien, veertien, vijftien.
- Wat doe je? - Die verdomde code...
- Ze is NR. - Ze is ons onderzoek.
Ze heeft geen code.
Kelekian heeft voor akkoord getekend en jij was erbij. Je zag het.
God, de code.
Annuleer de code, kamer 707.
Sue Monahan, hoofdverpleegster.
Ik neem het over.
Nee, de patiënt heeft geen code. Ze is NR.
- De patiënt is NR. - Vrij.
Luister, ze is "niet reanimeren".
De patiënt heeft geen code.
De patiënt heeft geen code, dat wilde ze.
Stop ermee.
Niet reanimeren.
Ga opzij, schiet op.
Vrij.
- Ik maakte een fout. - De patiënt heeft geen code.
- Wie ben jij? - Ik ben Sue Monahan, hoofdverpleegster.
Laat me die verdomde status zien.
De patiënt heeft geen code. Ga opzij.
"Niet reanimeren. Kelekian."
Die opdracht is gisteren gegeven.
- De fout van 'n arts. - Arts in opleiding zeker?
We zijn gekomen voor een NR.
Een code voor iemand zonder code.
"Dood
"Wees niet trots
"Want ook al kun jij doorgaan voor machtig en geducht
"Je bent het niet
"Zij die, naar jij denkt, door jouw werk teloorgaan
"Gaan 't niet, arme dood
"Ook mij dood je niet
"Jij, slaaf van 't Lot
"Kans, vorsten en bandieten
"Geeft je met oorlog af, met gif en ziekten
"Ook klaproos en bezwering doen ons slapen
"Meer nog dan je aanval
"Waarom dan zo groots?
"Een korte slaap
"en ons wacht eeuwig waken
"En dood wijkt,"
Komma.
"Dood, jij bent de prooi des doods"
Ripped by Pleuris Gedownload van www.ondertitel.com